‘Je moet erin geloven, dan gebeurt het.‘

Dit hoorde ik iemand zeggen die vurig hoopte op een Elfstedentocht. Het moment waarop ik dit schrijf is het nog niet duidelijk of de tocht der tochten door gaat.

Maar het houdt een groot deel van Nederland in zijn greep. Ik las ergens dat zelfs een Belgische krant een uitspraak deed over de vraag wanneer de tocht verreden zou kunnen worden.

‘Je moet erin geloven, dan gebeurt het ook.’ Een uitspraak die bij me bleef hangen. Als je dat op allerlei situaties toe zou passen, dan zouden er een heleboel wonderbaarlijke dingen gebeuren. Zieken, hoe ziek ze ook zijn, zouden zomaar genezen. Een lot uit de loterij... en noem maar op.

Ik zou nog talloze voorbeelden aan kunnen halen waarin deze uitspraak niet op gaat.

En toch.....! Als ik zo al die mensen op de baan bezig zag om het ijs sneeuwvrij te maken, moest ik aan die uitspraak denken. Die mensen geloofden erin dat het mogelijk was. Die hadden een instelling die het wellicht mogelijk zou maken dat het door zou gaan. Als zij er niet aan zouden hebben meegewerkt....! Als zij niet aan die oproep gehoor gegeven hadden, dan was het zeker niet doorgegaan.

En als het dan toch niet doorgaat? Alle moeite voor niks? Ik denk niet dat ze met dat idee achtergebleven zijn. Ze hebben er alles aan gedaan, ze hebben samengewerkt met anderen voor een goede zaak. En ze hebben zich achteraf niet laten leiden door het resultaat. Het is goed geweest.

‘Je moet erin geloven’

Geloof jij daar nog in? Die vraag krijg je nogal eens. En ik heb het vaak om me heen gezien, dat geloof veel met mensen doet! Ondanks dat het vaak geen instant oplossing biedt voor allerlei problemen, kan het mensen rust geven. Ik heb het meegemaakt dat geloof deed accepteren wat hem of haar was overkomen aan onheil, aan ziekte, aan verdriet.

‘Dan gebeurt het’, wat gebeurt dan? Ik zou zeggen om in stijl te blijven van de koorts: dan krijg je grond onder je voeten.

Ik wens u veel geloof toe.

Ds. Huib Stolk